Posts by Roselie Prinssen

Het wachten is net zo leuk als de bestemming

Vorige week was ik met mijn familie in de Efteling; het speelparadijs dat echt voor elke leeftijd leuk is. De zon scheen, wat er dan wel voor zorgde dat het druk was in het park. Langere wachttijden dus, en daar in die rijen heb ik mij enorm verwonderd.


Ik sta met mijn neefje Toby in de rij voor ons ritje in de autootjes. Daar in de wachtrij hebben we ons prima vermaakt. Toby heeft op mijn nek gezeten waar de knot in mijn haar een besturingsknop was; alle kanten gingen we op. We deden allerlei kunstjes en spelletjes: de vloer is lava, raden na hoeveel auto’s wij er in zouden mogen, proberen om op het schaduwhoofd van de ander te gaan staan, springen van steen tot steen en natuurlijk aan de rekken hangen. Zo ging het maar door. Eigenlijk was de wachtrij net zo leuk als de attractie zelf. 

 

Wat me in de rij opviel waren de boodschappen die andere ouders aan hun kinderen gaven. “Niet doen! Daar niet heen gaan. Niet onder het hekje door kruipen, anders gaan we uit de rij! Nee dat kan jij niet… Nou even rustig, gewoon wachten. Nee dat mag niet!” De kinderen werden dan maar zoet gehouden met snoep. Begrijp me niet verkeerd: snoepen is ook heel lekker. Maar ik vond het opmerkelijk om al deze beperkingen te horen. Creativiteit en speelsheid werd niet gestimuleerd en sterker nog: verboden. Wachten mag niet leuk zijn, het mag pas leuk zijn daarginds, als we ons doel bereikt hebben. In de tussentijd genieten we niet, lopen we in het gareel en kunnen we alleen nog maar focussen op hoe lang het in hemelsnaam duurt totdat we er zijn. En in de attractie moet het dan wel gebeuren, want we hebben al zo lang gewacht. Wat voor boodschap geef je hiermee aan je kinderen?

En Toby en ik? Volgens mij zijn we niemand tot last geweest. We hebben genoten, gespeeld en er ontstond van alles door de omgevingselementen mee te laten spelen. We hebben plezier gehad en waren open waardoor we uiteindelijk nog meer konden genieten van de autootjes.

 

Blijf spelen als een kind en verwonder je over wat er kan ontstaan!

Liefs Roselie

Hoe ga je om met hersenspinsels? Hier DE simpelste manier

Vanochtend werd ik verdrietig wakker. Ik had weer het idee : “ik heb het niet goed gedaan“. Een lichte paniek voel ik in mijn lijf. Een teleurstelling in mezelf dat ik de verbinding met mijn gevoel kwijt ben, dat ik me heb laten beïnvloeden. En dat is dan precies wat ik “fout” doe. De verbinding met mezelf is kwijt en ik zit in mijn hoofd. Ik wil de gedachten wel loslaten maar dat lukt dus niet. Ik ervaar dan zoveel machteloosheid.

De manier hoe jij jezelf beschermt, houdt je klein

Ik merk dat het me een onprettig gevoel geeft als ik niet kan verklaren waarom iets is zoals het is. Het maakt me wat angstig en mijn manier van reageren is dan dat ik het snel bij mezelf zoek (primaire afweer). Er zal vast iets in mij niet kloppen waardoor het is zoals het is.

Het overkomt me vooral als iets onverwachts is en een gebeurtenis die ik liever niet heb. Het verrast me als het ware. Op het moment dat ik de reden dan bij mezelf heb gelegd, krijg ik het gevoel iets aan mezelf te moeten veranderen. Iets te gaan doen waardoor het anders wordt. Tenslotte is mijn overtuiging dat er iets in mij niet goed is. Ik ga piekeren “wat het beste te doen“. Daar word ik eigenlijk alleen maar angstig van en nog meer controle behoeftig. Want ik weet tenslotte gewoonweg niet precies wat het is. Het zou dan lukraak in het wilde weg schieten zijn. Dus moet ik weten wat het is.

Hoe begin jij jouw dag?

Soms zou ik echt mijn man willen zijn. Neem nou het ochtend- gebeuren. Een groter verschil kan er naar mijn mening niet zijn. De wekker gaat. Ik moet eerst oriënteren waar ik ben. En dat is toch elke keer een klus. De ene keer heb ik omgekeerd in een achtbaan gehangen en ben ik maar net gered, de andere keer ben ik aan het vluchten voor een aanslag of moet ik een soort kauwgom uit m’n keel blijven trekken. Soms badend in het zweet, soms huilend dan weer lachend of verward word ik wakker. Ik droom me wild. Van diepe betekenissen tot gewoonweg verwerking van alle prikkels die ik overdag heb opgedaan. Volledig gedetailleerd kan ik dromen navertellen. Gevoelsmatig moet ik me er dan ook echt van losmaken. Het voelt alsof mijn ziel nog niet in het hier en nu aanwezig is.

Roselie kookt…5x gezond snoepen

Tegenwoordig worden we dood gegooid met allerlei voedingsadviezen, tegenstrijdige berichten of brood, kokosolie avocado’s. Is het nu wel of niet goed voor je?  Ik word daar wel een beetje moe van. Het wordt ons moeilijk gemaakt om gewoon nog lekker te genieten van eten. Mijn advies; gebruik je gezond verstand en kijk naar je voorouders en hoe zij aten en probeer geraffineerde suikers zoveel mogelijk te vermijden. Daarnaast denk ik aan zo puur mogelijk eten! Dat is vergeleken met vroeger enorm veranderd.

Zo word ik elke week blij gemaakt met een duo- box van boerschappen. Heerlijke puur en seizoensgebonden producten van lokale boeren. Erg goed initiatief. Ik word er elke keer zo blij van. Op vrijdag krijg ik een email met de inhoud van de box, zo leuk die verrassingen!

Voor jullie 5 recepten gezond snoepen

Roselie beleeft een spirituele reis met de elementen

Voor het schrijven van dit artikel open ik de windrichting. Een krachtige manier om de energieën en wijsheden van de elementen Aarde, Lucht, Vuur, Water en Ether mij te laten bijstaan.

Het Noorden: het is alsof ik een moment de aarde en zijn specifieke kwaliteiten door mijn lijf voel. Het grote mysterie van Moeder aarde. Zoveel onzichtbare dingen, maar toch zo actief aanwezig. De veiligheid die de Aarde biedt, zij draagt mij.

Het Oosten: de energie van Lucht: verbonden met geestkracht, een nieuw begin, daar waar de zon op komt, communicatie, kennis en intellect. Ook verbonden aan de ochtend. Daar waar ik het fijn vind om in de ochtend aan yoga te doen om zo een frisse start te maken en niet te veel te zweven na een nacht vol dromen.

Het Zuiden brengt passie, energie, succes, moed, het vuur in ons. Transformatie van energieën, het speelse kind, de voltooiing van een cyclus. De viering ervan. Al ben ik geneigd om het vieren over te slaan en door te gaan met het volgende. Daarmee doe ik mezelf en het natuurlijk proces geen eer aan. Stilstaan bij wat er al is geoogst, dankbaar zijn met wat is geweest en is. Een kaarsje aansteken voor geliefden, voor de mooie momenten die je samen hebt, en jezelf in het licht te zetten.

In het diepe springen, durf jij het aan?

Er was eens een vrouw die bij mij op gesprek kwam. Ze had mijn blog “heel dwingend kan zo’n verlangen zijn”, gelezen en iets in haar was diep geraakt. Ze is op gesprek gekomen om haar verlangen kenbaar te maken. Wat was dat een fijne en bijzondere ontmoeting. In een zeer korte tijd werden er essentieel dingen besproken. Deze vrouw had (heeft) een verlangen om een nog redelijk onbekend stuk van zichzelf te ontwikkelen. Echter hielden allerlei rampgedachten, de innerlijke criticus en zorgen om….haar tegen.

Mijn kind irriteert me, handvatten voor deze ergernissen

Er is niets zo vervelend als het gevoel van irritatie. Vooral wanneer deze irritatie opgewekt wordt door een geliefde. Enerzijds wil je dit gevoel niet voelen en merk je dat je het niet uit kan zetten, anderzijds heb je ook het gevoel dat het gerechtvaardigd is om dit te voelen. Dus hoe hier mee om te gaan?

Herken jij gevoelens van irritatie of ergernis aan een geliefde? Je voelt je er niet lekker bij, maar weet het niet om te draaien. Je bemerkt dat jullie relatie er niet beter op wordt. Je voelt je hierdoor afgesloten en verdrietig of onbegrepen. Dit overkomt ons wellicht allemaal wel eens. Echter kan het structurele problemen opleveren. Jullie kunnen in een vicieuze cirkel belanden die steeds moeilijker te doorbreken is. Dit overkwam een coachee van mij. Lees hier wat zij eraan gedaan heeft om haar relatie te verbeteren en weer verbinding te voelen.

Leef jij jouw innerlijke kat?

Of je nu van katten houdt of niet, de kat kan je waardevolle dingen spiegelen. Gisteren tijdens een sessie kwam er een kat bij ons liggen. Ze nam uitgebreid de ruimte 0m te rollen, geaaid te worden en gewoon daar te zijn. Gevraagd of ongevraagd een poes doet precies waar ze zin in heeft.

Ze komt naar je toe als ze geknuffeld wil worden, als het genoeg is loopt ze weg. Eten doet ze in haar eigen tijd. Uitgebreid in de zon liggen, uren niets doen, een beetje rollen, spelen met insecten, slapen en haar eigen vacht verzorgen. Een poes is een schoon dier, ze wil er goed uitzien en optimale vrijheid hebben. Ze zien heel goed, nemen hun omgeving nauw waar.

Tijd voor nieuwe inspiratie

De zomervakantie is voorbij, de kinderen zijn weer naar school en het werk is begonnen. De zon schijnt nog, het sist nog wat na. Het geeft me een gevoel nog wat weg te dommelen in de vakantie ervaringen, de mooie wandelingen die we gemaakt hebben. Bezoeken van authentieke stadjes, heerlijk eten en veel het water in. En niet te vergeten, elke dag opstaan en kijken wat de dag brengt. Ik heb geen moeten gevoeld, ben niet bezig geweest met mijn werk, maar ben vooral heel erg in het moment geweest. Daar hebben de elementen mij bij geholpen. Het voelen van de zon op  mijn huid, de grond onder mijn voeten tijdens de wandelingen, de soms toch wel erg harde wind die de boel opjaagde en het water voor de verkoeling.

X